Search
Generic filters
بازی‌ های نوستالژیک

بازی‌ های نوستالژیک جذاب

بازی‌ها به طور عام دارای بار فرهنگی هستند که در هر عصری، با هدف پُر کردن اوقات فراغاتِ انسان‌ها طراحی شده‌اند. بازی‌های سنتی قدیمی همچون هفت سنگ، عمو زنجیرباف، قایم موشک، گرگم به هوا، لِی لِی، وسطی و بازی‌هایی از این قبیل، ریشه در سُنت‌های دیرینه مردم ایران دارند و نسلی که با این بازی‌ها اوقات فراغت خود را سپری می‌کردند، از این بازی‌ها به عنوان خاطرات شیرین کودکی (بازی‌ های نوستالژیک) یاد می‌کنند. این روزها، وسایل ارتباط جمعی، بازی‌های رایانه‌ای و ورزش‌های جدید توجه مردم را جلب کرده‌اند و این بازی‌ها به دست فراموشی سپرده شده‌اند. اما لذتی که در این بازی‌ها هست را هیچ بازی کامپیوتری یا معاشرت مجازی نمی‌تواند به انسان بدهد. برای یادآوری روش این بازی‌های نوستالژیک جذاب و سرگرم‌کننده در این مقاله از مجله پلازیو همراه ما باشید

بازی نوستالژی و پُر جُنب‌وجوش هفت سنگ

در این بازی جذاب، افراد به دو گروه مساوی تقسیم شده و هر گروه، یکی از بازیکنان خود را به عنوان سردسته و رهبرانتخاب می‌کند. یک گروه در فاصله معینی از محل هفت سنگ، که روی هم چیده شده‌ است، قرار می‌گیرند تا به نوبت با توپ تنیس سنگ‌ها را مورد هدف قرار داده و بزنند. گروه دوم هم در پشتِ هفت سنگ، منتظر نتیجه‌ هستند تا هر وقت توپ پرتاب شده توسط گروه اول به هفت سنگ برخورد نکرد، سریعا جای‌ خود را با آن گروه عوض کنند. ولی اگر برخورد کرد و آرایش چیدمان آن‌ها را برهم زد، توپ را بردارند و با پاسکاری و هدف گیری سعی کنند نفرات گروه اول را با توپ بزنند که اگر اصابت کند، از دور بازی اخراج می‌شود.

همچنین نفرات گروه اول در هر فرصتی که به دست آورند به سراغ سنگ‌ها می‌روند تا آنها را روی هم بچینند و یک امتیاز بگیرند و مشخص است که برای انجام چنین کاری، یکی از دوستان بایستی خود را به خطر انداخته و یارش را در مقابل ضربات توپ پوشش دهد و چنانچه اگر باز هم مورد ضرب توپ قرار گرفت و از بازی اخراج شد، دیگری کار را به اتمام می‌رساند ولی اگر دیگر بازیکنی نمانده باشد، بازی تمام و در دور بعدی نقش گروه‌ها عوض می‌شود. در پایان، گروهی که زودتر ۷ امتیاز کسب نماید برنده است.

بازی نوستالژی

قلعه

در این بازی دو تیم مکانی را به عنوان قلعه خود انتخاب می‌کنند. یک گروه «گُرگ» می‌شود که دنبال گروهی دیگر به نام «بره» می‌دوند.

اگر دستِ گرگ‌ها به بره برخورد کرد، بره باید به قلعه گرگ‌ها برود و برای آزاد سازی بره زندانی، بره دیگر باید از دست گرگ‌ها فرار کند و دست خود را به بره زندانی بزند و بگوید آزاد؛ آنگاه بره آزاد می‌شود. بازی تا جایی ادامه دارد که تمام بره‌ها گرفته شوند.

مسابقه قوطی کبریت

برای انجام بازی سنتی قوطی کبریت، باید بازیکنان را به دو تیم تقسیم کنید و از هر تیم بخواهید در حالی‌که دستشان را در پشت خود به هم قلاب کرده‌اند، در صف پشت سر یکدیگر بایستند. نخستین فرد از هر دو صف پوشش قوطی کبریت را روی بینی خود قرار می‌دهد و با شنیدن صدای «شروع»، تنها با استفاده از بینی، قوطی کبریت را به بازیکن بعدی صف منتقل می‌کند و این کار به همین صورت تا پایان صف ادامه می‌یابد.

اگر هر یک از بازیکنان قوطی کبریت را بیاندازند، دوباره این حرکت از نفر اول صف شروع خواهد شد و به همان صورت مجددا ادامه خواهد یافت. اولین تیمی که پوشش قوطی کبریت را به انتهای صف برساند برنده بازی است.

مطلب پیشنهادی
چه اسباب بازی برای کودک دو ساله مناسب است؟

پانتومیم

یکی از قشنگ‌ترین و خنده‌دار‌ترین انواع بازی سنتی، بازی پانتومیم است. در این بازی افراد به دو گروه تقسیم می‌شوند. یکی از گروه‌ها یک کلمه انتخاب کرده و به یک نفر از افراد گروه مقابل می‌گوید. این فرد با اجرای پانتومیم باید در زمان مشخص افراد گروه خودش را به کلمه مورد نظر برساند و به همین ترتیب گروه بعدی.

روش دیگر این بازی این است که یک نفر یک جمله را در ذهنش انتخاب می‌کند و شروع می‌کند به اجرای کلمه‌های مختلف این جمله به صورت جدا جدا، هر بار یکی از کلمه‌ها را با پانتومیم اجرا می‌کند تا دوستان یا خانواده‌اش، جمله را یکی‌یکی از روی کلماتش کشف کنند.

منچ بازی 

بازی ساده، سرگرم کننده و گروهی «منچ» ۹۸ ساله شد. ۹۸ سال پیش، یعنی در سال ۱۹۱۴ میلادی، یکی از اهالی شهر مونیخ آلمان به نام یوزف فریدریش اشمیت، نوعی بازی دسته جمعی اختراع کرد. این بازی را امروزه همه ما می‌شناسیم. نام اصلی آلمانی آن: Mensch! rgere dich nicht به معنی: «عصبانی نشو مرد!» بوده و علتش هم این است که وقتی مهره‌ بازیکنی توسط مهره‌ بازیکن دیگری جایگزین می‌شود بازیکن اول می‌بایست دوباره به خانه‌ نخست برگردد و همین موجب عصبانی شدن فرد می‌شود. برای همین بر روی جعبه‌ی بازی کلمه Mensch چاپ می‌شود.

بازی منچ

بشین و پاشو

در این بازی همه افرادی که قرار است بازی کنند در یک محوطه نزدیک هم می‌ایستند، یک نفر به عنوان سردسته انتخاب می‌شود و کلماتی مثل: بشین، پاشو، نشین، پانشو را به طور تصادفی و نامرتب می‌گوید و آن‌ها موظف به اجرای حرکات دستور داده شده هستند. تأخیر و اشتباه در اجرا، به منزله خطاست و بازیکن خاطی خود به خود از بازی خارج می‌شود. لازم به ذکر است که لفظ «نشین» مفهوم «پاشو» یا «ایستاده بمان» را و لفظ «پا نشو» مفهوم «بشین» یا «نشسته بمان» را می‌رساند.

بیست سوالی

دو گروه بازیکن روبروی هم قرار می‌گیرند. گروه اول بین خودشان چیزی را به عنوان موضوع انتخاب می‌کنند. گروه دوم با مطرح کردن حداکثر ۲۰ سوال باید به آن موضوع برسند. پاسخ سوال‌ها فقط باید بله یا نه باشد. گروهی که بتواند با سوالات کمتر به پاسخ‌ها دست پیدا کند، برنده است.

بازی جذاب لِی لِی

این بازی بیشتر توسط دختران انجام می‌شود. اصول این بازی با پریدن از روی مربع‌های کشیده شده روی زمین است. هر مربع یک شماره از خود دارد. شرکت کننده اول سنگی را روی یک شماره می‌اندازد و اگر توانست این کار را بطور دقیق انجام دهد با لی لی کردن همه مربع‌ها را به جز مربعی که سنگ را در آن انداخته طی می‌کند و سنگ را در بازگشت می‌آورد.

بازی خرس وسط

در این بازی که هر چه تعداد نفرات آن بیشتر باشد لذت بازی بیشتر خواهد بود، فردی به عنوان خرس وسط انتخاب می‌شود. این فرد می‌بایست در حین پاسکاریِ توپ (با دست) بین بازیکنان، توپ را از آنان بگیرد. شخصی که توپ را از دست می‌دهد جای او را می‌گیرد. عمل قاپیدن توپ در هوا نیز در این بازی مجاز است. 

سنگ، کاغذ، قیچی

این بازی دو نفره است. مشت نماد سنگ، دو انگشت سبابه و وسطی برخاسته(علامت V)نماد قیچی و کف دست باز شده نماد کاغذ هستند. دو نفر بازیکن دست‌ها را به پشت برده و همزمان می‌گویند: ” سنگ، کاغذ، قیچی “. هر کدام می‌توانند دست خود را به عنوان یکی از نمادهای بالا نشان دهند. ترتیب برتری هر یک از نمادها بر دیگری به صورت زیر است: برتری کاغذ بر سنگ، برتری سنگ بر قیچی، برتری قیچی بر کاغذ. شخص برنده شخصی است که نماد نشان داده شده توسط وی بر نماد فرد مقابل به شرحی که آمد، برتری داشته باشد. این بازی بیشتر به منظور تعیین بازیکن آغازگر بازی دیگری کاربرد دارد مانند گردو، شکستم.

بازی‌ های نوستالژیک

گردو، شکستم

این بازی در واقع مقدمه‌ای برای شروع بازی‌های دیگر است. برای تعیین سرگروه یا جای ایستادن هر گروه یا گروهی که باید بازی را شروع کند یا در بازی «وسطی» برای تعیین گروه وسط، بچه‌ها اول این بازی را می‌کنند. دو نقطه را با فاصله‌ای انتخاب می‌کنند. دو نفر نماینده‌ی هر گروه در نقاط این طرف و آن طرف قرار می‌گیرند. یکی، در حالی که پای راست را در جلوی شست پای چپ گذاشته است، از یک طرف شروع می‌کند و می‌گوید: گردو! دومی با انجام همین کار می‌گوید: شکستم. هر کس هنگام انجام این کار، یعنی در “گردو” گفتن یا در “شکستم” گفتن،پایش روی پای دیگری برود، گردو را شکسته و برنده است و گروه او بازی را شروع می‌کند.

کودکان و تماشاچیان هم شعر می خوانند و هیجان‌های خود را تخلیه می کنند:

گردو با پا می‌شکنم / چه بی‌صدا می‌شکنم

بازی قدیمی گرگم و گله می‌برم

شرکت کنندگان این بازی باید بیشتر از ۴ نفر باشند. از بین آن‌ها یکی گرگ می‌شود و دیگری چوپان. همه‌ی کودکان پشت چوپان، کمر یکدیگر را می‌گیرند. هرچه تعداد بچه‌ها بیشتر باشد، بازی هیجان‌انگیزتر می‌شود. گرگ روبه روی چوپان و گله‌ای که پشت سرش است، می‌ایستد و می‌خواند: گرگم و گله می‌برم. گوسفندان هم می‌خوانند: چوپون دارم نمی‌ذارم.

ـ گرگ دندان نشان می‌دهد و می گوید: کارد من تیزتره، لقمه ی من لذیذتره.

ـ خونه ی خاله از کدوم وره؟

ـ از این ور و از اون وره.

گوسفندان شروع می‌کنند به راست و چپ حرکت کردن. گرگ هم همین‌کار را می‌کند. تا یکی از کودکان را که نتوانسته در حرکت با دیگران هماهنگ شود، می‌گیرد. او جزو دسته‌ی گرگ می‌شود، کمر گرگ را می‌گیرد و به جدا کردن گوسفندان از گله کمک می‌کند و با او شعر می‌خواند. این بازی یک سرگرمی پرشور و نشاط بوده و مشارکت و کار گروهی را به کودکان می‌آموزد. بازنده ندارد و هر دو گروه برنده‌اند.

بازی نوستالژی

قایم موشک

این بازی در محیطی باز در حالی که مکان‌هایی برای مخفی شدن وجود دارد (به دو روش گرفتن و دیدن) انجام می‌گیرد. در آغاز بازی یک نفر از بچه‌ها با روش قرعه کشی به عنوان گرگ انتخاب می‌شود. او کنار دیوار چشمش را می‌بندد، بقیه بازیکنان هر کدام در جایی پنهان می‌شوند و شخصی که چشمش را بسته است تا شماره ۲۰ می‌شمارد و بعد چشمانش را باز می‌کند و دنبال افرادی که مخفی شده‌اند، می‌رود و اگر بتواند یکی از بچه‌ها را پیدا کند و دستش را به بازیکن بزند، برنده می‌شود.

 آن شخص باید جای گرگ را بگیرد و چشم ببندد، ولی اگر نتواند بچه‌ها را پیدا کند و بچه‌ها خودشان را به جایگاه نشانه برسانند، شخص گرگ شده دوباره باید چشم ببندد و بازی دوباره آغاز شود. این بازی تا خسته شدن گروه ادامه دارد.

هُپ هُپ

در این بازی، ابتدا یک نفر از افراد را به عنوان استاد انتخاب می‌کنند. استاد یک عدد را انتخاب می‌کند، به‌طور مثال عدد ۵ را انتخاب می کند (انتخاب عدد اختیاری است).

 بقیه افراد به شکل دایره وار می‌نشینند و استاد، یکی از افراد را انتخاب می‌کند. آن فرد باید از عدد یک شروع کند، یعنی او باید شماره یک بگوید، بعد به ترتیب، نفر دوم عدد دو، نفر سوم عدد سه و نفر چهارم عدد چهار را باید بگوید. در این جا نفر پنجم باید بسیار حواسش جمع باشد و به جای عدد ۵ کلمه «هپ» را بگوید. چون عدد ۵ را استاد انتخاب کرده بود به همین روش نفرات شش، هفت و … باید اعداد مربوط به خود را بگویند.

 وقتی عدد ۱۰ می‌رسد باز باید کلمه «هپ» گفته شود. به همین ترتیب به جای مضارب عدد ۵ باید کلمه «هپ» را بگویند. این عدد شماری به شکل دوره‌ای ادامه پیدا می‌کند. کسانی که به اشتباه به جای کلمه «هپ» عدد بگویند یا کلمه «هپ» را به جای عددی غیر از مضارب ۵ بگویند، می‌سوزند و از بازی خارج می‌شوند. بازی تا زمانی ادامه پیدا می‌کند که تنها یک نفر باقی بماند. آخرین نفر باقی مانده در دایره بازی به عنوان برنده شناخته می‌شود.

جمع بندی 

در این مطلب از مجله پلازیو روش برخی از بازی‌ های نوستالژیک جذاب را معرفی کردیم بلکه وسوسه بشوید تا به یاد دوران کودکی خود، آنها را با دوستان خود دوباره تکرار کنید.                                        

‫۰/۵ ‫(۰ نظر)
اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *